قسم خورده بود تا به هر فرنگى كه چيره شود ، به عوض مسلمانانى كه فرنگيان در عكا كشته‌اند ، خونش را بريزد . وقتى فرنگيان به قيساريه نزديك شدند ، مسلمانان به آنها پيوستند . و طى سخت‌ترين جنگى كه ميان دو دسته در گرفت ، گروه بسيارى از آنها را نابود ساختند . فرنگيان در قيساريه فرود آمدند و مسلمانان نيز نزديك آنها اردو زدند . پس از سكونت فرنگيان ، گروهى از ايشان بيرون رفتند و از همكيشان خود دور ماندند . در اين وقت ، مسلمانانى كه پاسدار لشكر صلاح الدين بودند بر آنان حمله بردند و گروهى را كشتند و گروهى را اسير كردند . بعد ، فرنگيان از قيساريه رهسپار ارسوف شدند . مسلمانان پيش از فرنگيان بدان سو روانه شده بودند و فرنگيان به سبب تنگى راه نمىتوانستند با مسلمانان همراه شوند و هنگامى كه به آنها رسيدند ، مسلمانان ناگهان حمله سختى بر ايشان كردند كه همه را به سوى دريا پس راند ، چنان كه گروهى به دريا ريختند و بسيارى از آنان به هلاك رسيدند . فرنگيان وقتى كه چنين ديدند گرد هم آمدند و سربازان سوار ايشان ، همه با هم ، ناگهان مانند يك فرد واحد به مسلمانان حمله بردند . در برابر اين حمله ، مسلمانان تاب نياوردند و گريزان شدند چنان كه هيچ كسى به ديگرى توجه نمىكرد و هر كسى تنها در انديشه رهائى خود بود .